• View
• Edit
• History
• Print

Mohr

Theorie inzake de chloridebepaling volgens Mohr

(Argentometrische methode)

(Door Ben Dijkhuis)

INLEIDING

Een methode om chloride-ionen te bepalen, is de methode volgens Mohr. Het principe van deze bepaling is gebaseerd op het feit dat chloride-ionen met zilverionen samen een slecht oplosbaar zout vormen.

DE REACTIE

Zodra de zilver- en chloride-ionen vanuit twee afzonderlijke oplossingen bij elkaar komen wordt direct een neerslag van zilverchloride^*) gevormd volgens het volgende evenwicht:

Bij de bepaling wordt ook een indicator gebruikt, waarmee het eindpunt van de titratie wordt vastgesteld. Deze indicator is kalium- of natriumchromaat, resp. K₂CrO₄ en Na₂CrO₄.
Chromaationen geven eveneens een neerslag met zilverionen volgens de evenwichtsvergelijking:

Na het bereiken van het eindpunt (als alle chloride-ionen hebben gereageerd), zal verdere toevoeging van zilverionen de reactie met chromaationen aangrijpen. Op dat moment vindt er een kleuromslag plaats van geel naar bruinrood.

BRONNEN

• H.H. Willard, N.H. Furman, C.E. Bricker; Elements of Quantitative Analysis; D. van Nostrand Company, Princeton (USA), 1956.

VOETNOTEN

^*)Zilverchloride is een witte vaste stof, dat slecht oplosbaar is in water. De stof is lichtgevoelig, hetgeen blijkt uit het feit dat de stof donker van kleur wordt als het een poosje aan licht wordt blootgesteld.