• View
• Edit
• History
• Print

Conductometrische Neerslagtitraties

De theorie van conductometrische neerslagtitraties

VOORAFGAANDE THEORIE

Alvorens verder te lezen, raadpleeg eerst de algemene inleiding conductometrie.

ALGEMEEN

Conductometrische titraties werken op het principe dat het geleidingsvermogen veranderd gedurende de toevoeging van de titreervloeistof uit de buret. In dit onderdeel bespreek ik een, op de praktijk gerichte, theoretisch voorbeeld van een neerslagtitratie.

CONDUCTOMETRISCHE NEERSLAGTITRATIES

Deze zijn gebaseerd op het neerslaan van een slecht oplosbaar zout van het te bepalen ion. Door dit neerslaan neemt het geleidingsvermogen van de oplossing af. Hoe meer titreeroplossing (titrant) uit de buret wordt toegevoegd, des te meer neerslag ontstaat er.
Na het bereiken van het equivalentiepunt zal er geen neerslag meer ontstaan. Echter; door toevoeging van een overmaat titreeroplossing, zal het geleidingsvermogen weer groter worden.

CONDUCTOMETRISCHE BEPALING VAN BARIUMIONEN

Zoals bekend vormen Ba²⁺ -ionen samen met SO₄ ^2- -ionen het slecht oplosbare zout BaSO₄(s), volgens:

Ba²⁺(aq) + SO₄ ^2-(aq) → BaSO₄(s)

Indien zwavelzuur aan een oplossing van bariumhydroxide wordt toegevoegd vindt er tevens een zuur-base reactie plaats, met uiteindelijke reactievergelijking:

Ba²⁺(aq) + 2OH^-(aq) + 2H⁺(aq) + SO₄ ^2-(aq) → BaSO₄(s) + H₂O(l)

De neerslagreactie gedurende de toevoeging van een oplossing van zwavelzuur verlaagd de geleidingsvermogen van de oplossing (traject AB).
Ter hoogte van het equivalentiepunt is het geleidingsvermogen minimaal (punt B). Meer toevoegen van zwavelzuuroplossing zal tot gevolg hebben dat de geleidbaarheid weer sterk zal stijgen, vanwege de toename van de ionenconcentratie (H^{+^ionen en ‘-SO₄ ‘^2-} -ionen (traject BC).

Een voorbeeld van een titratiecurve van de bepaling van bariumhydroxide met verdund zwavelzuur.

CONDUCTOMETRISCHE CHLORIDEBEPALING

Een andere toepasbare methode, waarbij gebruik gemaakt kan worden van een conductometrische bepaling, is de chloridebepaling analoog aan de bepaling volgens Mohr, waarbij chloride-ionen worden neergeslagen door middel van een oplossing van zilvernitraat:

Cl^-(aq) + Ag⁺(aq) → AgCl(s)

BRONNEN

• F. Freese, W.E. v.d. Linden; Elektrochemisch Analysemethoden, 3e druk, Elsevier; Amsterdam/Brussel; 1981.
• Chemie 6VWO, 3e druk, Wolters-Noordhof; Groningen; 1993.
• H.H. Willard, N.H. Furman, C.E. Bricker; Elements Of Quantitative Analyses; 4th edition; D.van Nostrand Company; Princeton; 1956.