Hoe maak je bij scheikunde een veiligheidsanalyse van stoffen, waarmee je wilt gaan werken?
Inleiding
Voordat je een stof gaat gebruiken, maak je eerst een beknopte samenvatting van de gevaren. Dit noemen we een veiligheidsanalyse. Meestal staat in je boek dat je dit moet doen, maar soms ook niet.
Afspraak: Je maakt voor iedere stof, waarmee je gaat werken, altijd een veiligheidsanalyse.
De gegevens die je hievoor nodig hebt, staan tot je beschikking bij de sectie scheikunde. Je vindt ze in de CHEMIEKAARTEN en in de VEILIGHEIDSINFORMATIEBLADEN (VIB’s).
Bij twijfel of vragen, raadpleeg dan je docent of TOA. Laat de veiligheidsanalyse altijd door de docent of TOA controleren.
De volgende onderdelen moeten in een veiligheidsanalyse staan:
- De chemische- naam van de stof
- Gevaarsymbolen met daarachter, tussen haakjes, de betekenis. Bijvoorbeeld: T (giftig) of F+ (zeer licht ontvambaar)
- Alle R-zinnen (alleen de nummers)
- Alle S-zinnen (alleen de nummers)
- De omschrijvingen van één of, indien mogelijk twee R-zinnen, die belangrijk zijn voor het werken tijdens het scheikundepracticum.
- De omschrijving van één of, indien mogelijk twee S-zinnen die daar betrekking op hebben.
- Eventueel bijzonderheden die van belang zijn voor het practicum.
- Dit kan een belangrijke R- of S-zin zijn, die in (5) of (6)ontbreekt en toch extra aandacht verdiend.
- Of extra bijzonderheden over deze stof die niet zijn opgenomen in de R- en S-zinnen.
Oefenen
Voorbeeld:
Een veiligheidsanalyse voor de stof bruinsteen.
- Mangaan(IV)oxide
- Gevarensymbool: Xn (schadelijk)
- R: 20/22
- S: 25
- Schadelijk bij inademing en opname door de mond
- Aanraking met de ogen vermijden
- Geen contact met brandbare stoffen, verspreiden van de stof voorkomen